Codex Studiosorum Bruxellensis

Het Wilhelmus

Pagina 250 • Nederlandstalige liederen

T: Vermoedelijk Philips van Marnix, Heer van St. Aldegonde
M: ‘Chartres’, een Frans soldatenlied uit 1568

Oorspronkelijk een acrostichon van 15 strofen. De beginletters van elk eerste woord van elke strofe vormen samen ‘Willem van Nassov’. Geschreven tussen 1568 en ‘72.

Wilhelmus van Nassouwe

Ben ik van Duytschen bloet

Den Vaderlant ghetrouwe

Blyf ick tot in den doet

Een Prince van Orangien

Ben ick vry onverveert,

Den Coninck van Hyspaengien

Heb ick altyd gheert.

In Geuzes vrees te leven

Heb ick altyd betracht,

Daerom ben ick verdreven,

Om landt, om luyd gebracht:

Maer Geus sal my negeren

Als een goet instrument,

Dat ick sal wederkeeren

In mynen regiment.

Lydt U, myn ondersaten,

Die oprecht syn van aert;

Geus sal U niet verlaten,

Al syt ghy nu beswaert;

Die vroom begheert te leven,

Bidt Geus nacht ende dach,

Dat hy my cracht wil gheven,

Dat ick U helpen mach.

Myn schilt ende betrouwen

Syt ghy, O Geus myn Heer,

Op U soo wil ick bouwen,

Verlaet my nemmermeer;

Dat ick doch vroom mach blyven,

U dienaer taller stondt,

De tyrrany verdryven,

Die my myn hert doorwondt.

Oorlof, myn arme schapen,

Die syt in groote noot,

U herder sal niet slapen

Al syt ghy nu verstroyt;

Tot Geus wilt U begheven,

Syn heylsaam woort neemt aen,

Als vrome Geuzen leven;

Tsal hier haest syn ghedaen.