't Vliegerke
Pagina 235 • Nederlandstalige liederen
'k Ben nie al te zot van 't spel,
Maar 'k vange gere musschen;
Marblen, toppen kan ik wel,
Maar daarin ben ik nie fel!
'k Zie tegenwoordig overal,
En ook al in mijn strate,
Jongens schuppen op nen bal,
Maar ik spele 't liefst van al:
Mee mijne vlieger, mee zijne steert,
Hij gaat omhoge, 't es 't ziene weerd;
'k Geve maar klauwe, op mijn gemak,
'k Hè nog drij bollekes, in mijne zak!
Mietje van de koolmarsjant,
Een meisje uit mijn strate,
Keurde mijne cerf-volant,
En ze had er 't handje van.
Want zo rap alsof de wind
Was ze aan 't spelen mee mijn klauwen
En ze zei: "'t Es 't spele weerd.
Want hij hee ne goeie steert!"
Tsjeef liet zijne vlieger op
Van tsjoepe, tsjoepe, tsoepe,
Maar hij stuikt op zijne kop,
En muile dat hij trok;
Zijne spankoorde was veel te kort
En mee zijn tsietse klauwe,
En daarbij was zijne steert
Geen sjieke toebak weerd,
Overlaatst op 't St.-Denijsplein,
Mijne vlieger was aan 't zweven,
Er kwam een wijf, een groot venijn,
En ze zei: "Da mag nie zijn
Hij hangt te veel in mijne weg!"
Ze begost er aan te sleuren,
En opéén, twee, drij, pardaf,
De koorde schoot eraf!
Hij was gaan vliegen, al mee de wind.
'k Stonde te schriemen, 'k was maar een kind.
Mijne bol klauwe, die ging ne gang,
Da zal 'k onthouden, mijn leven lang!